San Francisco

Eindelijk ben ik ook eens aan de andere kant van de US geraakt! Van 13 tot 18 juni zat ik -volgens verschillende bronnen- in de mooiste stad van de US: San Francisco. En dan ook nog eens in één van de mooiere hotels daar! Spijtig genoeg was mijn verblijf vooral 'business'-gericht, ik nam voor de eerste keer deel aan de Endocrine Society meeting, een congres met dit jaar bijna 8000 deelnemers! Dat was dus wel de moeite. Ik mocht er een poster voorstellen (waar ik een foto van vergeten trekken ben...), tussen ongeveer 2000 posters verspreid over 3 dagen, dus de druk was niet zo groot ;)

Het was vooral plezant om eindelijk eens de proffen en medewerkers van de andere schildklierlabo's in levende lijve te ontmoeten, maar voor de rest liep ik daar een beetje verloren tussen al die verschillende "endo-disciplines".
Maar genoeg gezegd over het congres!

Voor de eerste keer in al mijn "avontuurlijke jaren" was mijn bagage niet aanwezig op de plaats van bestemming. Ik was gelukkig al om 4u in de namiddag in San Francisco, en mijn bagage zou zeker nog die avond afkomen. En ja, om 1u 's nachts had ik mijn bagage eindelijk... En ik was van 5u 's ochtends op, en de volgende ochtend moest ik om 6u op, dus de eerste dagen waren zwaar! Die avond zelf had ik wel wat tijd om aan sightseeing te doen, en amai, San Francisco is heuvelachtig! Van de ene straat naar de andere wandelen kan een enorme opdracht zijn! De dagen daarna had ik nooit tijd om veel te zien van San Francisco, tot de laatste dag. Die dag ben ik enkel naar de 'morning lecture' geweest, en vanaf 10u kon ik de toerist gaan uithangen! Mijn vlucht naar Boston was dan ook pas om 23u15 die avond, dus ik had een hele dag om de stad te verkennen. Ik denk dat ik zo'n 20 tot 30 km gewandeld moet hebben, ik was doodop 's avonds! Maar het was de moeite en het was prachtig weer (wat ik niet had verwacht, vandaar dat ik nu serieus verbrand ben!). Ik was eerst naar de Golden Gate bridge gewandeld, helemaal erover gewandeld en terug (en die is blijkbaar 2700 m lang ongeveer!), en helemaal teruggewandeld langs de kust tot aan de 'pieren' en Fisherman's Wharf. En dan nog wat meer downtown bezichtigd (oa 'crookedest street' en de Coit tower).

Hieronder enkele foto's van de mooiste dingen:

Links de beruchte 'cable cars' die de heuvels van San Francisco trotseren en rechts een impressie van de heuvelachtige wegen (op een foggy avond).

Sea lions aan Pier 39

Union Square, waar ons hotel aan lag; op de tweede foto ons hotel (héél het gebouw), en op de derde foto de Chinatown gate, de ingang van Chinatown.

De Golden Gate bridge in volle glorie. Het blauwe bordje linksonder op de vierde foto is de moeite om eens te lezen! Blijkbaar plegen veel mensen hier zelfmoord...

Op de laatste foto een zicht vanop de brug over San Francisco.

Alcatraz links, en Fisherman's Wharf rechts.

En een gedeelte van Lombard street dat bekend staat als "Crookedest street". En reeks slalommetjes voor auto's! De moeite om te zien!

En dan het hoogtepunt van de hele uitstap: David Beckham! Hij werd in het groot aangekondigd bij Macy's, als model van Emporio Armani ondergoed, en hij zou op 18 juni om 5u langskomen op Union Square. Ik ging daar niet speciaal voor terugkomen, vandaar dat ik de foto van de poster genomen had. Maar toevallig was ik net daar toen David Beckham in levende lijve tevoorschijn kwam! Alleen heel erg jammer dat mijn batterij leeg was na enkele wazige foto's... Maar ik heb hem toch maar gezien!!!

Hot hot hot...

Het weer hier kan ook ineens veranderen!!
Het was al een tijdje goed weer (zonnig, 20-25°C), tot het donderdag en vrijdag heel slecht en koud was, wat dan ineens op zaterdag omsloeg in een hittegolf van meer dan 30°C!!!
De eerste dag is dat natuurlijk heel plezant, maar nu is het al wel welletjes geweest :)
Ons huis heeft geen airco (de meeste huizen hier hebben dat wel), dus is het redelijk onmogelijk om te slapen 's nachts. Echt niet leuk! Overal is het even warm in huis, en buiten is het nog warmer, dus 't is echt zoeken naar koele plekjes, zoals gisterennamiddag in de cinema... zalig :)
En hier op het werk natuurlijk! Voor een keertje hoor je mij niet klagen over de constante airco in het labo ;)

Het blijft nog minstens een paar dagen zo warm hier, maar vrijdag vertrek ik naar San Francisco, en ondertussen heb ik bijgeleerd dat het daar eigenlijk nooit echt warm is (in tegenstelling tot wat ik dacht), dus daar gaat het tenminste draaglijk zijn!

Een huisdiertje, part III

Een tussendoortje:

Eén van deze schattige katjes (waarschijnlijk hetgene rechtsonder) is binnen enkele weken het onze :) Schattig he! Pascal wou altijd al een katje, en nu werden deze 4 snoezelige beestjes toch wel niet onder onze neus gewreven (figuurlijk dan, want we hebben ze nog niet gezien), waarvoor dank, Iris! Ik ben dus onder lichte druk bezweken ;)
En nu maar hopen dat een katje en een gerbil samengaan als huisdier!

Culinair weekend

Twee maanden zijn ondertussen voorbij gevlogen!
Het voorbije weekend was een lang weekend, want maandag was het 'Memorial Day', een feestdag in de US. Het deed ongelofelijk goed om eens een paar dagen nauwelijks te werken! En ik heb mijn bezigheid wel gehad met o.a. enkele culinaire ontdekkingen (de ene al iets meer dan de andere ;).

Dave, een huisgenoot van mij die graag kookt, kwam op het idee om zelf sushi te maken. Dat kon ik, als reuze sushi-fan, alleen maar aanmoedigen! We moesten dan wel alle ingrediënten ergens zien te vinden (sushi-rijst, zeewier, soja-olie, rijstazijn, gember, wasabi, een sushi-matje, 'sushi-grade' vis, etc). Daar waren we een paar uur mee zoet, uiteindelijk vonden we een mini japans winkelcentrum in Cambridge waar ze al die dingen hadden. En 's avonds was het dan zover, en mochten we met de rijst beginnen spelen ;) 't Is te zeggen, Dave deed ongeveer 95% van het werk! Ik heb me beperkt tot het proberen boetseren van een paar rijstballetjes :)
Het zag er al goed uit tijdens de preparatie, maar het resultaat was gewoonweg onvoorstelbaar!
En het smaakte daarenboven echt heerlijk!!! Ziehier enkele foto's van het resultaat, het water komt me weer in de mond als ik het zie ;)



En gisteren, maandag, hadden we een labo-bbq bij Scott thuis, een post-doc van het labo. Blijkbaar staat Memorial Day blijkbaar gelijk aan 'bbq day' in de US :) Het weer was er alleszins zeer geschikt voor. Het was dan ook plezant, alleen hebben de Amerikanen toch net een iets ander idee van bbq's dan wij ;) want zij beperken zich min of meer tot het grillen van hamburgers en 'sausages' om daar dan hotdogs en hamburgers (het volledige broodje) mee te maken! En Bia had kippenhartjes meegebracht, blijkbaar een Braziliaanse bbq-specialiteit... Daar ben ik toch maar afgebleven, de hotdogs waren goed genoeg voor mij!

Kers op de taart

Als laatste blog in de week dat mijn zoetekoekje bij mij is, kunnen we met trots meedelen dat we gaan trouwen!!!
Pascal (die dit eigenlijk weer schrijft:)) heeft op de meest stuntelige manier ever (geen verdere details worden gegeven) de moed bijeengeraapt om zijn grote liefde ten huwelijk te vragen!
En ja, ik heb volmondig, maar aangedaan "JA" gezegd hoor:) (je had zijn puppy-oogjes moeten zien. Daar kon je niets aan weigeren:))
Dit alles gebeurde op 8 mei op een romantische plek aan de oevers van de Charles-river!
Ik, Pascal, mag wel geen foto van de ring mee in de blog plaatsen. Erg he:) Maar 't is ne schone hoor :D

Genius @ work

Deze mogen we de Goele-blogfans niet onthouden!

Mijn klein genietje (klemtoon op de eerste lettergreep graag) in volle actie onder haar afzuigkap

ENJOY!!!

Franklin Zoo

Vandaag, zondag en de laatste dag dat mijn lieve snoepertje in Boston is, zijn we naar de zoo gegaan.

Gewapend met onze rugzak vol proviand (een flesje water en twee kinder-country repen) zijn we naar de woeste serengeti-steppes en de ruige outback gegaan. En dit alles was zelfs terug te vinden in de buitenwijken van Boston.

De zoo was niet zo uitgebreid als de Antwerpse zoo, of zelfs Plankendael. Maar het was een behoorlijk mooie zoo, en natuurlijk veel uitgebreider als pakweg de Olmse zoo.

Door het frisse wind en de werken waren er sommige dieren die niet buiten konden komen. Maar er was nog meer dan genoeg ander schoon te zien ( en nee, ik heb het niet enkel over Pascal (die dit weer dus zelf schrijft over zichzelf;))

Het leuke aan de zoo was de dieren die er in Antwerpen niet zijn. De prairiehonden! Dikke luierikken die niets anders deden dan zitten en eten. Maar ooooo zo schattig. Ik (pascal dus) moest goele bijna tegenhouden. Anders was ze met een prairiehondje onder de fleece de zoo uitgelopen:)

De kleine skippy's lieten zich echter van hun slechte kant zien, en bleven ver op afstand. Chance voor onze nieuwe überkodak met superzoom en stabilisatie! Zo hebben we toch nog een "mugshot" van hun aantrekkelijke derrière kunnen maken.

De zoo beschikte over een aanzienlijk vogelcomplex met toch wel een klein beetje een indrukwekkend condorkoppeltje (vooral uitblinkend in lelijkheid, maar je hebt het niet van mij, want ik mag geen dieren meer beledigen voor lelijkerds van Goele)

De humeurige zilverrug-gorilla, die we toepasselijk Mart hebben genaamd, was ook een leuke attractie! Een paar keer heeft hij zelfs de glazen wand geramd. Wat wel heel verschietachtig was voor de kleinste toeschouwers. Misschien stonden er iets teveel pottekijkers aan zijn kooi naar zijn goesting. En ja, as always... We are also guilty of that:)

Het laatste deel van de zoo was de leeuwen en tijgerkooi. Blijkbaar stammen alle witte tijgers in amerika af van één, vroeger ingevoerde, witte tijger. Hierdoor hebben sommige van de stumpers last van inteeltprobleempjes. De foto die bij de kooi stond sprak inderdaad boekdelen. Het exemplaar van de zoo was, buiten extreem lui, niet echt benadeeld door moeder natuur.

Verder op ontmoeten we de koning van de savanne (of waar het ding ook moge leven) Een, op zijn minst, indrukwekkende leeuw met manen om U tegen te zeggen. Deze koning onder de dieren liet zich het publiek welbevallen. Hij poseerde graag met zijn imposante kop voor ons, brave toerist. Hij liet zelfs af en toe een dierlijk gebrul horen (persoonlijk denk ik dat hij eerder aan het geeuwen was, maar het gaf toch al heel wat decibels)

Maar om deze post af te sluiten wil ik jullie deze flatterende foto van koning Leeuw niet onthouden. Geef toe, hoe zouden we zelf zijn onder een lekker leuk zonnetje!